سلام ...

سلام بر تمام ایرانیان و منجمان سرزمین پارس .

این گروه به اطلاع می رساند که به علت بعضی مشکلات درسی و شخصی نویسندگان این جانب ( حمید خسرویان ) تصمیم به پذیرش نویسندگان جدیدی کرده است .

از دوستان گرامی و علاقه مندان به نویسندگی در گروه نجوم سدنا دعوت میشود تا با اعلام همکاری خود به ما هم فعالیت خود را افزایش داده و هم برای نجوم ایران کاری انجام داده باشند .

برای کسب اطلاعات بیشتر با پست الکترونیکی بنده تماس بگیرید . ( astronomerboy@gmail.com  )


سلام

سلام بر همگان .

دوستان عزیز این لوگوی وب جدید ما هستش .

دوستان عزیزی که مایل به همکاری با ما هستند میتوانند به وب جدید بروند و یا از طریق قسمت امکانات همین وبلاگ کد لوگوی ما را برداشته و اینگونه ما را لینک کنند و سپس از طریق قسمت ارتباطی وب جدید با ما تماس گرفته تا لینک انها را به قسمت دوستان اضافه کنیم و همچنین از دوستان قدیدمی میخواهم که به جای لینک ما لوگویمان را در وبلاگ و یا وبسایتشان قرار دهند .

باتشکر : حمید خسرویان .......

پایگاه جدید گروه نجوم و ستاره شناسی سدنا 

 

اخرین مطلب

سلام بر تمام دوستان عزیز .

یک خبر خوب . این وبلاگ دیگر به روز نخواهد شد .

اما این گروه به وبسایت زیر نقل مکان کرده است . وبسایتی با تمام امکانات .

پس لطفا به این وب رفته و با عضویت در ان با هم به بحث درباره ی نجوم بپردازیم .

ادرس سایت : کلیک کن

تذکر : این وبسایت به تازگی ایجاد شده و فعلا مشکلاتی دارد . پس در صورت مشاهده ان را به ما گذارش دهید .........

بیانیه انجمن نجوم ایران درباره اشیا پرنده ناشناس

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، انجمن نجوم ايران در اين بيانيه با بي‌سابقه و نگران‌كننده خواندن نحوه بازتاب خبر مشاهده اشياء نوراني ناشناخته در آسمان شهرهاي مختلف ايران، تصريح كرده است: تقريبا تمامي گزارش‌هاي مربوط به اين جسم نوراني و تمامي تصاوير پخش شده از شبكه‌هاي مختلف سيما مربوط به سياره درخشان زهره است كه با دوربين غير حرفه‌اي (هندي كم) تصوير برداري شده، در نتيجه تصوير آن ناواضح و در اثر حركت دست فيلم‌بردار، متحرك و در حال تغيير رنگ است. 

سياره زهره در حال حاضر از حالت تربيع خارج شده و به شكل هلال در مي‌آيد، در نتيجه تصوير آن كشيده است و در اثر وجود غبار و اثر جو به ويژه در نزديكي افق تصوير، لرزان و در حال تغيير رنگ ديده مي‌شود. 

ادامه نوشته

تبخير سياهچاله ها

  تبخير سياهچاله ها
تابش هاوکینگ یک فر آیند نظری است که بر اساس آن سیاهچاله ها ممکن است به هیچ ، تبخیر شوند . از آنجا که شواهد تجربی برای اثبات این موضوع وجود ندارد وابهامات جدی در مورد پایه های نظری این فرآیند وجود دارد ،........

ادامه ی مطلب رو بخونید .

برای بحث بر روی این موضوع به انجمن بروید .

ادامه نوشته

نواختر

قسمت اول شگفتیهای کیهان به زبان ساده

نواختران

گهگاه ستاره ای به ناگهان از تاریکی نسبی به درمی آید و روشنی بسیار می یابد و سپس اندک اندک به تاریکی باز میگردد.چنین ستاره ای نواختر نامیده میشود.صفت ((نو)) صفت درستی نیست زیرا ستاره ، ستاره ای نو نیست. بلکه افزایش روشنی ضاهری اش ، تازه است .

 

برای مطالعه ی این مقاله بر روی ادامه ی مطلب کلیک کنید .

برای بحث بر روی این موضوع به انجمن بروید .

ادامه نوشته

سلام

سلام بر همه ی مردم سرزمین پارس و پارسی زبانان عزیز .

دوستان درسته که خیلی وقته این وبلاگ اپ نشده اما مطالب قبلی هنوز وجود داره و  حداقل لیاقت یک نظر رو داره .

در ضمن انجمن رو هم تموم شد کارش و حالا قابل استفاده هستش .

لطفا اگه اهله بحث در همه ی موارد هستید تو انجمن عضو شوید .

با تشکر حمید خسرویان .

آيا ثابت هابل اشتباه است؟

  آيا ثابت هابل اشتباه است؟
اخترشناسان با استفاده از روش‌های جدید، فاصله کهکشان مثلث را تا زمین 3.14 میلیون سال تعیین نوری کرده‌اند. جدیدترین اندازه‌گیری‌ها از فاصله یکی از نزدیک‌ترین کهکشان‌ها به راه‌شیری، این احتمال را مطرح کرده است که جهان 15 درصد وسیع‌تر و پیرتر از آنی باشد که تاکنون تصور ‌شده است.

ادامه رو بخون .

برای بحث بر روی این موضوع به انجمن بروید .

ادامه نوشته

اولین تصویر توسط هرشل

تلسکوپ فضایی هرشل بلاخره اولین تصویر را که با طول موج فروسرخ تهیه نموده بود، ارسال کرد. پوشش یا دریچه دستگاه بی نهایت سرد هرشل 4 شنبه 3 خرداد ماه باز شد تا کهکشان گرداب M51 با دوربین طیف سنج این رصدخانه فضایی رصد شود.هرشل این تصویر را به سه رنگ تهیه نمود و این نشان میدهد که این تلسکوپ بزرگ فروسرخ جهت فعالیت در وضعیت خوبی قرار دارد.

 

 

تصویر بالایی کهکشان مشهور گرداب را نشان میدهد که برای اولین بار توسط چارلز مسیه در سال 1773 رصد شد و در همان زمان مسیه نام M51 را به او داد. این کهکشان مارپیچی تقریبأ در فاصله 35 میلیون سال نوری در صورت فلکی تازی قرار دارد. کهکشان M51 اولین کهکشان کشف شده بود که ساختار مارپیچی در خود داشت.

تصویر نامبرده ترکیبی از سه رصد با طول موج های 70، 100 و 160 میکرون است که به تاریخ 1 و دوم خرداد ماه  توسط طیف سنج و دوربین آرایه حساس به تصویرکشیده شده است.

 

M51 از چشم تلسکوپ فضایی اسپیترز (سمت چپ) و با دید هرشل (سمت راست): ناسا

 

جهت مقایسه باید گفت، تصویر بسیار عالی کهکشان M51 که توسط نور سنج تصویر بردار چند بانده تلسکوپ فضایی اسپیترز گرفته شده و در سمت راست تصویر موجود در نتیجه رصد های هرشل با طول موج 160 میکرون. در این تصویر برتری آشکار رصد های هرشل دیده می شود. بزرگترین امتیاز و برتری هرشل در اندازه بزرگ آن است و این به صورت واضح در این تصویر با وضوح بالا مشهود میباشد. هرشل ساختار هایی را آشکار میسازد که در تصویر اسپیتزر قابل تشخیص نمی باشد.

 

 

این هم تصویر M51 با طول موج های 70، 100 و 160 میکرون.

منبع : kabulsky

برای بحث بر روی این موضوع به انجمن بروید .

آسمان شب - ماده تاريك  

 آسمان شب - ماده تاريك
در سال 1933 فریتز زوییکی منجم آمریکایی سوییسی تبار پرده از رازی برداشت که اکنون نیز منجمان در پی چند و چون آنند. زوییکی دریافت که در عالم بیش از آن که می بینیم ماده وجود دارد و این ماده نامشهود نظر منجمان را سخت به خود مشغول کرده است، چرا وجود آن بر چگالی عالم تاثیر می گذارد.

 

ادامه رو بخون .

برای بحث بر روی این مطلب به انجمن بروید .

ادامه نوشته

اشياء ناشناخته فضايي, دروغ يا حقيقت؟

اشياء ناشناخته فضايي, دروغ يا حقيقت؟
unknown Flying Objects نام اشیاء پرنده ی ناشناخته در فضا است که غالباً با نام UFO شناخته میشود.این اشیاء که از سالهای دور همواره ناشناخته باقی مانده باعث توجه و جلب نظر بیشتر دانشمندان به سوی خود شده است.

ادامه رو بخون .

برای بحث بر روی این موضوع به انجمن بروید .

ادامه نوشته

پایان همه چیز

می توان گفت که بشر برای دیدن همه چیز فرصت بسیار کوتاهی دارد. ما همیشه نگران ختم دوره خوش تابستانی، تعطیلات، دوره های خوش زندگی و حتی نگران دوره بازنشستگی خود هستیم. اما همه این ها در مقایسه با دوره های کیهانی فقط یک چشم به هم زدن است. بیایید کمی وسیعتر فکر کنیم و به زمان آینده بنگریم و ببینیم که آینده برای کائنات چگونه خواهد بود. مثلأ یک میلیون، میلیارد و حتی تریلیون یا 10100 سال بعد را در نظر بگیریم. بیایید پایان همه چیز را تصور کنیم.

 

پایان بشریت 10 هزار سال دیگر

انسان امروزی حدود 200 هزار سال قبل در افریقا بوجود آمده و از همان زمان به هر گوشه از جهان پراکنده شده اما این دروه موقتی و زود گذر است. اکثر گونه های حیاتی که در زمین بوجود آمده بودند، حالا نابود شده اند. اگر تصور کنیم که بشر می تواند از دست چنین سرنوشت فرار کند، خیلی متکبرانه به نظر میرسد، زیرا همانند هر موجود زنده در زمین، حیات ما هم محدود است و زمانی به آخر میرسد. اما این حیات چقدر دوام خواهد داشت؟

برای مطالعه ی بقیه بر روی ادامه ی مطلب کلیک کن .

برای بحث بر روی این موضوع به انجمن بروید .

ادامه نوشته

اهمیت کسوف و خسوف

اگر می خواهید در مورد اتموسفیر سیارات بدور دیگر ستاره ها و خود ستاره ها معلومات بدست بیارید؟  کسوف ها یگانه فرصت مناسب اند.

 

دانشمندان در یک نتیجه گیری از ادامه مطالعه کسوف (یعنی زمانی که ماه مستقیمأ میان خورشید و زمین قرار میگیرد) و خسوف (یعنی زمانی که ماه از میان سایه زمین عبور می کند) حمایت نمودند.

 

 نمودار خسوف یا ماه گرفتگی

ادامه ی مطلب هم هست !!!!

برای بحث بر روی این موضوع به انجمن بروید .

ادامه نوشته

فرازمینی‌ها زمین را چگونه می‌بینند؟

اخترشناسان موفق شدند جو زمین را آن‌گونه که از فضای دور دیده می‌شود، بررسی کنند. برای این کار، آنان از ماه به‌عنوان آینه‌ای بزرگ استفاده کردند و سطح ماه را به‌هنگام ماه‌گرفتگی بررسی کردند. نور خورشیدی که از ماه بازتاب می‌شود، آثاری از جو زمین به همراه دارد که می‌تواند به اخترشناسان برای تعیین سیاره‌های فراخورشیدی که پناهگاه حیات هستند، کمک کند.

اخترشناسان مؤسسه اخترفیزیک جزایر قناری در اسپانیا، این رصدها را از ماه‌گرفتگی کلی در 26 مرداد 1387انجام دادند. حتی زمانی که ماه در گرفتگی کامل است و سایه زمین کاملاً سطحش را دربرگرفته، بازهم می‌توان ماه را دید، آنهم در نور قرمز. عبور نور خورشید از جو لبه زمین و شکست نور سبب می‌شود، رنگ قرمز طیف ماه به سطح ماه برسد و ماه سرخ‌رنگ دیده شود. اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ‌های زمینی، دسته‌ای از این پرتوهای نور را پس از بازتاب از ماه و جذب پرتوی طیف گسیلی نوری که از هاله جو زمین عبور کرده شناسایی کردند..........

برای مشاهده ادامه ی این مطلب بر روی ادامه کلیک کنید .... .

ادامه نوشته

سیاه چاله ها ( قسمت دوم ( زبان اصلی ) )

قسمت دوم سیاهچاله ها به به زیان انگلیسیش رو گذاشتم ( به خاطر یه مطلبی این رو به زبان انگلیسی قرار دادم ) . ترجمه ی این هم اخراشه . این مطلب ا ز سه ، چهارتا کتاب مرجع در این مورد برداشت شده . به زودی ترجمه ی این مطلب رو برروی وبلاگ قرار میدم .

با تشکر .



cosmic body of extremely intense gravity from which nothing, not even light, can escape. A black hole can be formed by the death of a massive star. When such a star has exhausted its internal thermonuclear fuels at the end of its life , it becomes unstable and gravitationally collapses inward upon itself. The crushing weight of constituent matter falling in from all sides compresses the dying star to a point of zero volume and infinite density called the singularity..................

ادامه نوشته

سیاه چاله ها ( قسمت اول )

سلام بر تمام پارسی زبانان ایران .

این هم از اولین مقاله ی این گروه .

این مطلب در مورد سیاه چاله ها و سفر در زمان به وسیله ی این جسم عجیب هستش .

مقالات در مرود سیاه چاله ها به خاطر زیاد بودن بیش از اندازه به چند قسمت تقسیم شده که این قسمت اول به خاط سادگی بیشتر از سایتهای اینترنتی جمع شده اما مطئن باشید که قسمتهای بعدی به هیچ وجه در سایتهایه پارسی زبان درج نشده ( البته این مطلب هم اگر باشه بسیار کمه ) .


بازم میگم سری بعدی مقالات مطلقا برای همین گروه میباشد . ( این یکی استثناء هستش )
برای بحث بر روی این موضوع اینجا رو کلیک کنید .


خوب بریم سراغ مقاله :



نگاره‌ای تخیلی از صفحه تجمع پلاسمای داغ بر گِرد یک سیاهچاله (برگرفته از ناسا).


سیاه‌چاله‌ها اجرام فضایی دارای شعاع بسیار کم (در حدود یک دهم شعاع زمین) و جرم بسیار زیاد می‌باشند (بیش از ۵ برابر جرم خورشید). یکی از خصوصیات آن‌ها گرانش زیاد آن‌ها است که حتی نور را هم در خود جذب می‌کند.(این برداشت که نور جذب سیاه چاله‌ها می‌شود کاملاً غلط است چون در نظریه نسبیت عام اینشتین گفته شده‌است که فضا-زمان به علت وجود ماده انحنا پیدا می‌کند که در سیاه چاله‌ها حتی انحنا باعث ناپیوستگی در فضا زمان می‌شود و چون نور در این فضا-زمان حرکت می‌کند به ناچار وارد سیاه چاله می‌شود) گفتنی است...........

ادامه رو بخونید.


ادامه نوشته

دنباله داری  نو

گروهی از ستاره شناسان رصدخانه "مانت لمون" در آریزونا یک دنباله دار جدید را کشف کرده اند که در اتحادیه بین المللی نجوم در کمبریج آمریکا مورد تائید قرار گرف

برای اطلاعات بیشتر به ادامه ی مطلب برو :


ادامه نوشته

رصد خانه‌ى ملى

با گذشت حدود هفت سال از آغاز مكان‌يابي «رصدخانه ملي ايران» و وقفه‌هاي مكرر در اعلام مكان نهايي احداث رصدخانه، شوراي راهبري رصدخانه ملي ايران در جلسه روز دوشنبه خود نيز در مورد انتخاب يكي از دو ارتفاع مورد بررسي در قم و كاشان براي احداث رصدخانه به نتيجه نرسيد و تعيين محل رصدخانه به منظور انجام مطالعات دقيق‌تر و حصول اطمينان بيشتر به روزهاي آينده موكول شد.

دكتر سعد الله نصيري قيداري، مسوول مكان‌يابي رصدخانه ملي ايران در گفت‌وگو با (ايسنا) خاطرنشان كرد: جلسه روز دوشنبه شوراي راهبري رصدخانه ملي كه قرار بود طي آن مكان نهايي رصدخانه مشخص شود به علت نزديكي پارامتر روشنايي آسمان در دو محل مورد نظر به نتيجه نرسيد كه اميدواريم با صافي هوا در اين دو منطقه به طول دو شب به طوري كه ماه نيز در آسمان نباشد، با اندازه‌گيري پارامتر روشنايي آسمان از فيلتر B مكان نهايي مشخص شود.

عضو هيات علمي دانشگاه تحصيلات تكميلي علوم پايه زنجان تصريح كرد: حتي در دو هفته گذشته در كاشان و قم آسمان صاف وجود داشت، اما در ارتفاعات بارش بود. البته پيش‌بيني‌ها نشان مي‌دهد كه اين جبهه هوا كه از آسمان ايران در حال گذر است و امكان اندازه‌گيري اين داده‌ها را خواهد داد.

دكتر نصيري ابراز اميدواري كرد با تامين به موقع بودجه، ساخت رصدخانه پس از تعيين مكان‌نهايي به سرعت آغاز شده و هر ساله بودجه مورد نياز از سوي معاونت پژوهشي وزارت علوم به پژوهشگاه دانش‌هاي بنيادي كه مسئول اجراي پروژه است واگذار ‌شود.


ادامه رو بخون

ادامه نوشته

خورشيد ، زندگى بخش انسانها

با سلام خدمت تمام نجوم دوستان ايران . از امروز تمام مقالاتى ( به جز اخبار ) كه در اين وبلاگ درج ميشود متعلق به خود اين وبلاگ است و از هيچ سايت يا وبلاگى برداشته نشده . اميدوارم مورد توجه شما قرار گيرد .
اولين سرى از اين مقالات متعلق به خورشيد و توضيح كامل اين ستاره است . كه خود اين مطلب نيز داراى 2 قسمت ميباشد .
پس براى مطالعه‌ى اين مقاله بر روى ادامه‌ى مطلب كليك كنيد .

در ضمن نقل اين مطلب تنها با دادن لينك اين وبلاگ مجاز است .




ادامه نوشته

تصاویر جدید مارس اکپرس از دره Echus Chasma مریخ    

تصاویر جدید مارس اکسپرس از دره Echus Chasma ، یکی از منابع مهم آب گذشته ی مریخ

اینگونه دره ها در سطح مریخ چگونه بوجود آمده اند ؟ ممکن است بارش باران هایی در گذشته ی مریخ آن ها را بوجود آورده باشد یا جوشیدن چشمه ی آبهای زیر زمینی و یا شاید جاری شدن ماگما بر روی سطح این سیاره .

این سوال در مورد بسیاری از دره های مریخ مطرح است . بسیاری از زمین شناسان سیاره ای این احتمال را می دخند که این دره ها به خاطر جاری بودن آب بر روی سطح مریخ بوجود آمده اند. تصویری که مشاهده می کنید(تصویر زیر) بوسیله ی دوربین HRSC مدارگرد اروپایی مارس اکسپرس از دره ی Echus Chasma تهیه شده است . این دره بسیار شبیه به نمونه های شبکه های بوجود آمده در اثر آب بر روی زمین است ، شاید Echus Chasma یکی از بزگترین ناحیه های دارای منابع آب در مریخ باشد .

توان تفکیک این تصویر زیبا تقریبا 17 متر در هر پیکسل است و به طور شگفت انگیزی واضح و شفاف است .

دره Echus Chasma حدود 100 کیلومتر طول و 10 کیلومتر عرض دارد . دانشمندان گمان می کند در گذشته منابع آبی موجود در این دره ، باعث بوجود آمدن ناحیه ی Kasei Valles شده باشد . Kasei Valles دره بزرگی است که هزاران کیلومتر به سمت شمال مریخ توسعه پیدا کرده است . تصویر زیر این ناحیه را نشان می دهد که توسط دوربین HRSC مارس اکسپرس تهیه شده است .

پرتگاه عظیمی که مشاهده می کنید در قسمت شرقی Echus Chasma واقع شده است و 4000 متر ارتفاع دارد . احتمالا در گذشته آب از بالای این پرتگاه به پایین می ریخته و آبشار بسیار بزرگی را بوجود می آورده ، سطح دره در پایین پرتگاه به طور قابل ملاحظه ای صاف و صیقلی است و این فرضیه را تا حدودی تایید می کند .


منبع universetoday.com
از مجموعه سیاره مریخ

سیارکهای تروریست

اگر ما انسان های زمینی خوش شانسي نباشیم، پس سیارک 390 متری اپوفیس (Apophis) که به سوی زمین در حرکت است، در سال 2036 با زمین برخورد می کند.

 

اما اگر خوش شانس باشیم، این سیارک که اکنون لقب تروریست فضایی به آن داده شده، در سال 2029 در فاصله 40 هزار کیلومتري ( مدار ماهواره های مخابراتی) از کنار زمین عبور می کند.

ورد گفتن و به آینده بهتر دل بستن، بهترین راه اجتناب از خطر برخورد حتمی یک سنگ بزرگ آسمانی با زمین، و کار درست و منطقی نیست. این برخورد اقلیم کره زمین را تغییر خواهد داد اگر اين سيارك در دريا سقوط کند، یک سونامی بسیار بزرگی را بوجود آورده و میلیون ها تن آب را بخار می سازد که در نتیجه به مدت طولانی مانع رسیدن نور خورشید به زمین می گردد. به بيان ديگر اين يعني پایان حيات در زمين !

 

بدبختانه، روش های محافظت از سیاره زمین در برابر بمباران احتمالي سیارک ها و دیگر اجرام آسمانی هنوز نوپا و تازه اند و باید در یک سیستم موثر جهانی مبارزه با سیارک ها، بررسي شوند. یکی از راه های ممکن برای مبارزه با اپوفیس تغییر مدار آن بوسیله کشش گرانشی می باشد ( یک سفینه بدون سرنشین که بتواند سیارک را از مدار فعلی آن خارج سازد). سیارک را می توان توسط چاشنی هسته ایی بمباران کرد. با اینکه این روش از نظر تكنیکی قابل اجرا است اما از نظر سیاسی فعلأ غیر ممکن می باشد: زیرا استفاده از سلاح هسته ای در فضا ممنوع می باشد!

 

اما روسیه گام های را در جهت بهبود و اصلاح رصد و بررسی خطرات متجاوزین فضایی برداشته است. نمایندگی فضایی روسیه همراه با وزارت دفاع و اکادمی علوم آن کشور یک برنامه مبارزه با سیارک ها را آغاز نموده و اولین گام در جهت تحقق این برنامه نصب یک رادار مخصوص در تلسکوپ 70 متری در اوسیریسک (Ussurisk) می باشد. این رادار سيگنال های منعکس شده از اجرام فضایی را جمع آوری می کند. انجمن تولید و تحقیق لاووچکین روی یک برنامه فضایی برای سالهای 2012 تا 2014 که طبق آن هر قدر اطلاعات بیشتر در مورد اپوفیس جمع آوری شود، کار می کند. همچنين یک سلسله تجربیات بخاطر بررسی اینکه آیا می توان مدار سیارک را بوسیله فشار پایدار انرژی تغییر داد، نیز در حال برنامه ریزی می باشد. با این هدف یک سفینه بدون سرنشین در حال ساخت می باشد و چندین سناریوی مختلف پرواز نیز در نظر گرفته شده است.

 

 

اگر برنامه مبارزه با سیارک ها با موفقيت همراه باشد، در آنصورت دانشمندان سراسر جهان می توانند سیارک را با دقت بیشتر نظارت و احتمال خطر آن را ارزیابی و راه های منحرف ساختن آن از مسیر را در نظر بگیرند. یک پایگاه اطلاعاتی بین المللی در مورد مدار اجرام سماوی، پیش بینی می کند که در 120 سال آینده 6 سیارک بزرگ زمین را تهدید می کند. اما امروز تنها سه کشور (روسیه، ژاپن و امریکا)، اجرام بزرگ سماوی در حال گردش در منظومه شمسی ما را بررسی و نظارت می کنند. روسیه و امریکا می توانند در مبارزه علیه سیارک ها که امریکا بصورت خاص به آن علاقمند است، همکاری نمایند.

 

در نیمه خرداد ماه زمان بررسی بودجه سال آینده ناسا، نمایندگان امریکا از نماینده ناسا درخواست همكاري بيشتر را با سازمان فضايي روسيه داشتند. امریکایی ها باور دارند که اجرام سماوی مانند اپوفیس تمام بشریت را تهدید می کند. به عقیده یکی از نمایندگان دموکرات کنگره امریکا که بر افزایش منابع برای همکاری بین المللی سیارک ها در بودجه ناسا تأکید می کرد، امریکا باید مسئولیت ها را با دیگران تقسیم کند. البته روسیه هم کنار نمی ماند، بلکه علاقمند است تا سیستم رادار یا آنتن 70 متری خود را برای ارتباطات عمیق فضایی با دیگران شریک سازد. این دستگاه که در دورترین قسمت شرقي روسيه - کریمه (Crimea) قرار دارد، می تواند تجهیزات امریکا در پورتریکو و کالیفورنیا را تکمیل سازد.

دو قدرت فضایی جهان با تشریک مساعی می توانند مهمانان ناخوانده خطرناک را از مسیر زمین به جانب دیگري هدایت نموده و خطرات تروریزم فضایی را خنثی سازند.

www.Kabulsky.com



منبع Kabulsky.com
از مجموعه سیارک و دنباله دار ها

جست وجوي حيات در منظومه هاي سياره يي

هياتي از دانشمندان به دعوت گروه مشورتي علمي امريکا عقيده دارند جست وجوي حيات فرازميني بايد به طور جامعي گسترش يابد تا آنچه را که آنها «حيات عجيب» مي نامند، دربرگيرد؛ حياتي شامل ارگانيسم هايي بدون DNA يا ديگر مولکول هاي موجود در شکل شناخته شده حيات.

دانشمندان در گزارش خود چنين نتيجه مي گيرند که «تحقيق هيات مشخص مي کند وجود حيات به اشکالي متفاوت از حيات زميني هم ممکن است.» اين گزارش توسط انجمن ملي تحقيقات با عنوان «محدوديت هاي حيات ارگانيک در منظومه هاي سياره يي» منتشر شد. ديگر کارشناسان هم با تمجيد اين گزارش، از آن با عنوان بازانديشي در جست وجوي حيات ياد کردند. «مايکل مير» سرپرست دانشمندان برنامه اکتشاف مريخ ناسا چنين مي گويد؛ «اين موضوع به ما بسيار کمک مي کند تا مطمئن شويم که با چشماني باز جست وجو مي کنيم.»

اگرچه ستاره هاي دريايي، سکوياها و سمندرها و ديگر ساکنان زمين بسيار متنوع به نظر مي رسند، اما به طور شگفت آوري در مقياس مولکولي مشابهند. براي مثال تمام گونه هايي که دانشمندان تاکنون بررسي کرده اند، براي بقا به آب نياز دارند. علاوه بر اين همگي براي انتقال اطلاعات ژنتيکي به DNA وابسته هستند و به کمک مجموعه مشابهي از واحدهاي سازنده (که آمينواسيد ناميده مي شود) از اين اطلاعات براي ساخت پروتئين ها استفاده مي کنند.

ناسا مدت ها است روي حيات موجود در زمين تحقيق مي کند تا بتواند جست وجوي حيات در سياره هاي ديگر را هدايت کند. سياره ها و قمرهايي که نشانه هايي از آب مايع دارند، در صدر فهرست مکان هاي بالقوه براي ماموريت هاي کشف حيات قرار مي گيرند. نگارندگان اين گزارش عقيده دارند دلايل مناسبي وجود دارد که گمان کنيم مواد شيميايي ديگر هم مي توانند مبناي حيات قرار گيرند. «حيات عجيب» ممکن است از حياتي که ما کم وبيش آن را مي شناسيم، متفاوت باشد. براي مثال درحالي که DNA از فسفر به عنوان اسکلت اصلي بهره مي برد، مي توان اين اسکلت را از آرسنيک هم ساخت. همچنين حيات ممکن است در مايعاتي غير از آب، مثل آمونياک يا متان وجود داشته باشد. اين گزارش که روي وب سايت www.nationalacademies.org هم آمده، حتي احتمال وجود حيات مبتني بر سيليسيم نه مبتني بر کربن را بررسي مي کند، اگرچه «مير» (که نقشي در اين پژوهش نداشته است) فکر مي کند زيست اخترشناسان بايد تحقيقات شان را بر اشکال حيات مبتني بر کربن محدود کنند.

او مي گويد؛«وقتي به جهان نگاه مي کنيم، ترکيبات با بيش از شش اتم، همگي شيمي کربني دارند، بنابراين نکته اين است که جست وجوي شيمي کربني شرط بندي بهتري است. اين شرايط به ما کمک مي کند تا بدانيم بايد دنبال چه بگرديم.» اين گزارش از ناسا و بنياد ملي علوم مي خواهد از تحقيق درباره «حيات عجيب» حمايت کنند. «استيون بنر» يکي از اعضاي اين هيات مي گويد؛ «شيميدانان بايد احتمالات شيميايي اشکال ممکن حيات را بررسي کنند.» نگارندگان تاکيد دارند که دانشمندان بايد در زمين هم دنبال «حيات عجيب» باشند. «جان باروس» رئيس هيات از دانشگاه واشنگتن مي گويد؛ «چيزهاي زيادي درباره زمين وجود دارد که هنوز نمي دانيم.» به گفته بنر «شواهد خوبي وجود دارد که نشان مي دهد حياتي که بر روي زمين مي شناسيم، با شکل عجيبي از حيات آغاز شده است.»

حيات آغازي زمين ممکن است مبتني بر RNA (شکل تک رشته يي DNA) باشد. اگرچه حيات مبتني بر DNA ممکن است بر اشکال ابتدايي تر سطح سياره غلبه کرده باشد، اما حيات RNA شايد همچنان در پناهگاه ها وجود داشته باشد. يک مکان بالقوه براي پنهان شدن در اعماق زير کف اقيانوس است. «باروس» مي گويد؛ «دنياي آغازي شگفت انگيزي در آن پايين وجود دارد. اگر در جست وجوي بقاياي جهان RNA هستيد، اينجا همان جايي است که بايد دنبالش باشيد.» با اين حال دانشمندان بايد براي جست وجوي «حيات عجيب» انواع جديدي از شناسگرها را بسازند. «بنر» مي گويد؛ «بدون شک در پژوهش هايي که تاکنون درمورد حيات سياره انجام داده ايم، اين را در نظر نگرفته ايم.» دانشمندان همچنين بيان داشتند که احتمال «حيات عجيب» بايد ناسا را وادار کند که در ماموريت هاي آينده اش بازنگري کند. آنها به ويژه به قمر زحل (تيتان) به عنوان گزينه يي نويدبخش اشاره مي کنند. کاوشگر «هويگنس» در سال 2005 علاوه بر مخلوطي از آب و آمونياک، شواهدي از بارش متان مايع بر سطح زحل يافت. هر دو يافته، وجود حيات را باورپذير مي کند (البته الزاماً نه به همان شکلي که مي شناسيم). گزارش چنين پايان مي يابد؛ «در اکتشاف فضايي امريکا هيچ چيز غم انگيزتر از آن نيست که در برخورد با حيات بيگانه، نتوانيم آن را تشخيص دهيم.»

NewYorkTimes.com



منبع Etemaad.com
از مجموعه جستجو برای حیات

و باز هم بادبانهاي خورشيدي

دانشمندان به زودي بادبانهاي خورشيدي را در مدار زمين قرار خواهند داد.

 اين ايده قبلا با بدشانسي روبرو شده بود. اما اكنون ، طرفداران يك نوع فناوري كه مي توان با استفاده از آن فضا پيماها را با بكارگيري فشار ايجاد شده توسط فوتونهاي خورشيد بر روي "بادبانهاي خورشيدي" به جلو حركت داد مصمم هستند شانس ديگري را براي عملي كردن آن امتحان كنند.

 
ماموريتها براي آزمايش فناوري بادبان خورشيدي كه توسط "انجمن سياره اي" برنامه ريزي شده بودند به دليل نقص در راكتهاي مورد نياز براي حمل اين بادبانها به فضا در سال 2001 با شكت مواجه شدند. " انجمن سياره اي" يك نهاد غير انتفاعي آمريكائي است. اما طراحان اين ماموريتها اكنون تصميم دارند اين طرح را تا تاريخ 8 مرداد امسال عملي كنند. در اين روز يك فضا پيماي كوچك سازمان ناسا بنام "نانو بادبان دي (NanoSail-D)  " براي قرار گرفتن در مدار زمين برنامه ريزي شده است.  

 

هدف از اين برنامه نشان دادن عملي بودن اين ايده است كه مي توان بادبانهائي را در مدار مستقر كرد. اين فضا پيما چهار بادبان كه هر كدام 3 متر عرض دارند و از جنس پلاستيك و پوشش آلومينيومي هستند را در فضا افراشته مي كند. علاوه بر نور خورشيد كه بر روي اين بادبانها فشار ايجاد مي كند ، كشش جو خارجي زمين نيز بر روي آنها تاثير گذار خواهد بود. شايد روي بادبانهاي مشابهي ماهواره هاي معمولي را بعد از پايان ماموريتشان به زمين باز گردانند تا بدينوسيله از بي نظمي مداري جلوگيري شود. 

 



منبع Discovery News
از مجموعه  فضا و ماهواره ها

مطلب از اسمان ایران

ویجر 2

ویجر 2 مرزهای منظومه شمسی را در می‌نوردد
منبع ScienceDaily
پژوهشگرانی که مسئول تجزیه و تحلیل اطلاعات ارسالی توسط ویجر 2 هستند دریافته‌اند بر خلاف تصورات قبلی، خورشیدکره، متقارن و کروی نیست بلکه شکلی کدو مانند دارد.
 

منظومه‌­ی شمسی به وسیله‌ی حبابی از ذرات حاصل از بادهای خورشیدی احاطه شده است که اصطلاحا خورشیدکره (heliosphere) نامیده می‌­شو‌د‌‌.‌‌ ‌هر فضاپیمایی که بخواهد از ‌‌‌‌منظو‌مه‌­ی‌ ‌‌‌شمسی خارج شود باید از مرز بین خورشیدکره با فضای بین‌­ستار‌‌‌‌‌‌‌‌‌ه­‌ا‌‌‌ی‌‌‌‌‌ ‌‌عبور کند. به این مرز اصطلاحا «شوک پایانی» گفته می‌­شود

 
مرز منظومه‌ی شمسی
پژوهشگران مسئول ویجر 2 مشاهده کردند که این کاوشگر در فاصله‌­ا‌‌‌ی‌ نزدیک‌­تر ‌ا‌ز‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فاصله‌­ی مورد انتظار از ناحیه‌­ی شوک پایانی عبور کرده است. این رخداد می‌­تواند به این معنی باشد که خورشیدکره نامتقارن است و در محلی که ویجر 2 از آن عبور کرده است، به وسیله‌ی یک میدان مغناطیسی میان­‌ستار‌ه‌­ای به طرف خورشید فشرده شده است. این یافته­‌ها به محققان کمک می‌­کند تا درک بهتری از نحوه‌­ی برهم کنش خورشید با محیط بین‌­ستار‌ه‌­ای داشته باشند.
 
دو کاوشگر ویجر 1 و 2 در سال 1977 به هدف بررسی مشتری و زحل به فضا پرتاب شدند. مسیر پرواز ویجر 1 به هنگام عبور از زحل به سمت بیرون از صفحه‌­ی مداری منظومه‌­ی شمسی تغییر کرد. اما ویجر 2 در این صفحه به مسیر خود ادامه داد تا علاوه بر مشتری و زحل، با اورانوس و نپتون نیز ملاقات کند. این دو فضاپیما دورترین ساخته­‌ها‌ی‌ ‌بشر در کیهان هستند. ماموریت کنونی ویجرهای 1 و 2 رسیدن به مرز فضای بین‌­ستاره‌­ای اس

 

  اجرام کاتالوگ NGC

کاتالوگ عمومی جدید(New General Catalogue) فهرستی از نزدیک به 7840 جرم غیر ستاره ای از جمله خوشه های ستاره ای،سحابی ها و کهکشان هاست که در قرن نوزدهم توسط جان.ال.ای درایر تهیه و تنظیم شده است. 

کاتالوگ عمومی جدید(New General Catalogue) فهرستی از نزدیک به 7840 جرم غیر ستاره ای از جمله خوشه های ستاره ای،سحابی ها و کهکشان هاست که در قرن نوزدهم توسط جان.ال.ای درایر تهیه و تنظیم شده است.

جان درایر در دانمارک متولد شد و در سال 1874 برای کار در رصدخانه ی بزرگ لرد راسل به ایرلند مهاجرت کرد،رصدخانه ای که با تلسکوپ عظیم 72 اینچی اش از زمان تکمیل تا تخریب آن دقیقا قبل از جنگ جهانی اول بزرگترین تلسکوپ جهان بوده است.

درایر در طول رصدهایش به این نکته دست یافت که دیگر زمان به روز رسانی فهرست سر جان هرشل(GC)  یا کاتالوگ عمومی سحابی ها که در سال 1864 منتشر شده بود،فرارسیده است.تنها یک دهه بعد از انتشار کاتالوگ عمومی تعداد بسیار زیادی سحابی و کهکشان کشف شده بودند و تعداد زیادی از لیست های مختلف در حال ارائه بودند،بنابراین تهیه یک لیست رصدی برای چک کردن این موضوع که آیا جرم تازه یافت شده قبلا ثبت شده است یا نه،کار بسیار مشکل و وقت گیری بود.

درایر یک لیست مکمل برای فهرستGC شامل 1000 جرم جدید را در سال 1878 و فهرستی دیگر را در سال 1886 پیشنهاد داد که جامعه منجمان سلطنتی آن را به نام NGC یا فهرست عمومی جدید اجرام غیر ستاره ای،جایگزین فهرست GC کرد.

اجرام NGC بر اساس بعدشان شماره گذاری شده اند و از ساعات صفر شروع شده اند.ساعت صفر بعد،مکانی است که منجمان برای نقطه اعتدال بهاری انتخاب کرده اند،یعنی جایی که دایرة البروج،استوای سماوی را قطع می کند،زمانی که خورشید از نیمکره جنوبی سماوی به نیمکره شمالی سماوی وارد می شود.اعتدال بهاری دقیقا در اولین روز بهار یعنی نوروز ما ایرانیان اتفاق می افتد یعنی در لحظه تحویل سال بعد خورشید دقیقا صفر است.

با چک کردن یک نقشه آسمان متوجه می شوید که ساعت صفر بعد از صورت فلکی های قیفاووس،ذات الکرسی،آندرومدا،اسب بالدار،حوت،قیطس،حجار و سیمرغ می گذرد،پس اولین شماره های اجرام NGC را می توانید در این صور فلکی پیدا کنید.

همان طور که انتظار خواهید داشتNGC1 دارای بعدی بسیار نزدیک به صفر ساعت و صفر دقیقه و آخرین جرم NGC دارای بعدی بسیار نزدیک به 23 ساعت و 59 دقیقه خواهد داشت.میل یک جرم تنها زمانی مورد استفاده قرار می گیرد که دو جرم دارای بعد برابر باشند،بنابراین در این حالت،اجرام با میل شمالی تر دارای شماره کم تری خواهند بود.

زمانی که دو جرم دارای میل و بعد یکسانی باشند یک حرف(A,B,c,…)  در جلوی شمارهNGC  اضافه می کنند.

با وجود این قوانین در نام گذاری اجرام NGC، بعضی از اجرام رامشاهده خواهیم کرد که از ضوابط بالا پیروی نمی کنند که احتمالا به دلیل خطا در سنجش مکان دقیق آنها در فهرست اولیه است.

زمانی که یک طرح زمان بندی شده برای رصد خود تنظیم می کنید،نکته ی مهمی که باید به خاطر داشته باشید این است که شما ممکن است NGC’X’ را در صورت فلکی اژدها و NGC’X+1’ را در قوس داشته باشید بنابراین برای جلوگیری از سر درگمی و پیچ و تاب خوردن تلسکوپتان در بین صور فلکی بهتر است که اجرام فهرست NGC را به طور متوالی و بر اساس شماره آنها رصد نکنید و بر اساس صورت فلکی ها لیست تان را تنظیم کنید.



منبع آسمان پارس

ستاره هاي نوتروني را فراموش كنيد!
 ممكن است ستاره هاي كواركي چگال ترين اجرام عالم باشند. پس ممكن است ستاره هاي نوتروني چگال ترين اجرام كيهان نباشند. مشاهدات اخير پيرامون ابرنواخترهاي فرا درخشان بيان مي كند كه اين انفجارات ممكن است حتي ساختارهاي عجيب تري ايجاد كنند.
ستاره هاي نوتروني پس از مرگ يك ستاره تشكيل مي شوند، اين اجرام كوچك اما پرجرم (1.5 برابر جرم خورشيد) ممكن است براي شكل گيري و تجمع نوترون ها، بيش از اندازه بزرگ باشند. چه اتفاقي مي افتد اگر ساختار نوترون ها در يك ستاره نوتروني برمبد(فرو ريزد) ؟ ممكن است ستاره هاي كواركي (موسوم به ستارگان عجيب ) حاصل شوند كه كوچكتر و چگال تر از ستاره هاي نوتروني هستند و شايد بتوانند علت شكل گيري برخي ابرنواخترهاي فرا درخشان را توضيح دهند.
3 ابر نواختر بسيار درخشان مشاهده شده اند و محققان كانادايي در تب و تاب يافتن علت شكل گيري آنها هستند.اين انفجارات مهيب هنگامي رخ مي دهند كه يك ستاره پرجرم مي ميرد و در پي آن، ستاره اي نوتروني يا سياهچاله ايجاد مي شود. ستاره هاي نوتروني از ماده نوتروني تركيب يافته اند و اغلب به صورت تپ اخترهاي (پالسار) پر سرعت چرخان مشاهده مي شوند و امواج راديويي و پرتو ايكس گسيل مي كنند. اگر ستاره به اندازه كافي پر جرم باشد، ممكن است پس از انفجار، سياهچاله ايجاد شود. اما آيا ساختاري بين جرم ستاره نوتروني و سياهچاله وجود دارد؟
به نظر مي رسد ستاره اي پر جرم و كوچكتر در اين ميان قرار گيرد، نه تركيب يافته از هادرون ها (مثلا نوترون ها) بلكه از موادي كه هادرون ها را مي سازند:كواركها.
اينگونه تصور مي شود كه آنها يه مرحله بالاي نردبان جرم ستاره باشند. نقطه اي كه در آن جرم باقيمانده ابرنواختر، براي تشكيل يك ستاره نوتروني، بسيار بزرگ و براي تشكيل يك سياهچاله، بسيار كوچك مي باشد. آنها از ماده كواركي بسيار چگال تركيب يافته اند و در حاليكه نوترون ها تجزيه مي شوند، تصور مي شود برخي از كواركهاي نوع down وUp به كواركهاي strange تبديل شوند و ماده عجيب (strange matter) را شكل دهند.به همين دليل است كه اين اجرام فشرده ، به ستارگان عجيب (strange stars) نيز معروف اند.
ممكن است ستاره هاي كواركي اجرامي فرضي باشند.اما شواهدي براس اثبات وجود آنها در دسترس است. براي مثال، ابرنواخترهاي SN2005gj.SN2006gy.SN2005ap تقريبا 100 بار درخشان تر از مدل استاندارد براي انفجارات ابرنواختري هستند و همين موضوع گروه كانادايي را بر آن داشته تا مدل سازي كنند كه چه اتفاقي خواهد افتاد اگر يك ستاره نوتروني سنگين ، ناپايدار شود و موجب سقوط نوترونها به سوپي از ماده عجيب شود.هرچند ممكن است اين ابرنواختر ها ستاره هاي نوتروني را تشكيل داده باشند، آنها ناپيدار شده اند و دوباره رمبيده اند كه موجب آزاد شدن مقادير عظيمي انرژي از باندهاي نوترون شده و يك كوارك نواختر به وجود آورده اند. اگر ستاره هاي كواركي پشت اين ابرنواخترهاي بسيار درخشان هستند، شايد به عنوان هادرون هاي بزرگي در نظر آيند كه به جاي تجمع يافتن توسط نيروي هسته اي، به وسيله گرانش متراكم شده اند.
 
منبع : universetoday

شكارچيان آسمان شب در كمين باشند! مقارنه بي نظيري در پيش است... 

در تاريخ 14 تير و هفته اي كه پيش رو داريم ، 3 دنياي شگفت انگيز به ديدار  يكديگر مي آيند : زحل ، سياره سرخ و هلال ماه .البته اين ميهماني از جمعه 14 تير با ميزباني مريخ و زحل آغاز مي شود كه درست در سمت چپ ستاره درخشان قلب الاسد قرار گرفته اند.

اين سه نقطه نوراني ، خطي زيبا از قدر 1 را در آسمان دل انگيز شب پديد مي آورند.اما اين تازه ابتداي راه است! روز شنبه 15 تير ، هلال نو رسيده ماه نيز به اين ضيافت شبانه مي پيوندد و جلوه اي تازه به آسمان مي بخشد. با استفاده از تلسكوپي كوچك شما قادر به رصد حلقه زيباي زحل ، صفحه سرخ و كوچك مريخ و بخشي از دهانه ها و صخره هاي ماه خواهيد بود.

توجه داشته باشيد كه اين مقارنه تماشايي چيزي بيشتر از گردهمايي چند جرم منظومه شمسي است ، فضاپيماها و ربات ها را فراموش نكنيد! زحل ، ميزبان فضاپيماي كاسيني است ، ماه نيز 2 مدارگرد كاگويا و چانگ 1 را در خود جاي داده است. اما گويا خداي جنگ ، مريخ ، بيشتر از بقيه ، حرفي براي گفتن دارد. 2 مريخ نورد شگفت انگيز روح و فرصت به همراه مريخ نشين فينيكس كه اين روزها سوژه خبرهاي نجومي است ، هم اكنون در حال كاوش سطح مريخ هستند.

البته هيچ كدام از اين ها با تلسكوپ هاي خانگي قابل رويت نمي باشند ، اما همگي آنجا هستند ! پيام رسانان رشد و حضور بشر در منظومه شمسي... اين را به دوستانتان هم بگوييد! و به هنگام رصد همواره به ياد داشته باشيد كه شما شاهد قوه تعقل و تخيل بشر نيز هستيد...

روز يكشنبه 16 تير ، به دليل حركت ماه ، ترتيب مثلث شكلي بين اين 3 جرم آسماني ايجاد مي شود كه ساعاتي پس از غروب خورشيد به آساني پيدا مي شوند.فقط كافي است به غرب آسمان نگاه كنيد و از پليس آسمان ، يعني ماه به عنوان راهنما استفاده كنيد!

در شب هاي بعدي ، ماه ، مريخ و زحل را پشت سر مي گذارد . با اين حال ، تماشاي آن را همچنان دنبال كنيد .

برخوردهای عظیم، نابودگر یا حیات‌آفرین؟
 
منبع نیوساینتیست
 
برخورد اجرام عظیم به سطح زمین، آن‌چنان که پیش‌تر تصور می‌شد،‌ نابودگر حیات نیست. دانشمندان با مطالعه یک حفره عظیم برخوردی دریافتند که برخورد، احتمالا زمینه مناسبی برای حیات زیرزمینی فراهم کرده است.

 

محققان برای مطالعه اثر برخوردهای بزرگ روی حیات، به بررسی فرآیند برخورد و پی‌آمدهای ناشی از آن پرداختند. ساختار برخوردی خلیج «چزاپیک» (Chesapeake) یکی از بزرگ‌ترین و بهترین حفره‌های برخوردی محفوظ مانده است. 35 میلیون سال پیش، در طی برخوردی عظیم، این حفره به قطر 90 کیلومتر در ایالت ویرجینیای آمریکا به وجود آمد. دانشمندان حفره را به عمق 2 کیلومتر مطالعه کرده‌اند.

 

به عقیده دانشمندان، جرم برخوردی دو کیلومتر قطر داشته و با سرعتی بیش از 10 کیلومتر بر ثانیه در سپر قاره‌ای آمریکای شمالی به زمین اصابت کرده است. محل برخورد لایه‌‌هایی از سنگ سخت و رسوبات نرم پوشیده با 200 تا 300 متر آب بود.

 

تصور می‌شود يک جرم دو کیلومتری ساختار برخوردی خلیج چزاپیک را حفر کرده است

 

تصویر: تصور می‌شود يک جرم دو کیلومتری ساختار برخوردی خلیج چزاپیک را حفر کرده است.

 

بنا بر گزارش تصویری که زمین‌شناسان با کمک کارگردانان ‌هالیوود از این برخورد تهیه کردند، در طی 20 ثانیه پس از برخورد، شوک حاصل از برخورد، موج عظیمی از آوار را به بیرون فرستاد و یک سونامی به وجود آمد. سنگ‌ها در اثر انرژی حاصل از برخورد، ذوب شده و به سرعت به درون شکاف‌های به وجود آمده در کف حفره روان شدند. در طی این فرآیند،‌ بستر حفره حدود پنج کیلومتر عقب‌نشینی کرد. 40 ثانیه بعد از برخورد،‌ با فرو افتادن دیواره‌های ناپایدار حفره و زمین‌لغزش،‌ یک قطعه بسیار بزرگ گرانیتی به ضخامت 275 متر در درون حفره جای گرفت. شش دقیقه بعد از برخورد، آبی که به بیرون پاشیده شده بود،‌ به دورن حفره جاری شد و رسوبات کنده شده از کف دریا و هر آن‌چه را که از حفره به بیرون پخش شده بود، با خود باز آورد. سنگ‌ریزه‌ها و غباری که وارد جو شده بود نیز فرو نشست. 10 دقیقه بعد از برخورد، مخلوط آب و رسوبات با هجوم به حفره 35 کیلومتری، دیواره‌های پایین افتاده را به بیرون راندند و آن را پر کردند. همچنین، حلقه دیگری از رسوبات در 40 کیلومتری مرکز حفره در آب دریا ته‌نشین شد.

 

برخورد احتمالا با افزایش دما تا حدود 350 درجه سانتیگراد، هر حیاتی را نابود کرده بود. اما محققان در عمق 4/1 کیلومتری، جایی که سنگ‌ها در اثر برخورد یا پی‌آمدهای آن خرد شده بودند، سلول‌های زنده‌ای را یافتند.

 

قطعه قطعه و خرد شدن سنگ‌ها، فضایی را که موجودات زنده می‌توانستند در آن حرکت کنند بزرگ‌تر کرد. علاوه بر این،‌ برخورد، مواد کربن‌دار به جای مانده از گیاهان یا سایر اشکال حیات را از سطح به اعماق پایین برد و آب اکسیژن‌دار را به آن مناطق تزریق کرد. این فرآیند شبیه مخلوط کردن خاک باغچه با کود است. هرقدر این ترکیب بهتر مخلوط شود محیط مناسب‌تری برای موجودات زنده فراهم می‌شود.

 

اهمیت این یافته هنگام جستجوی حیات در جاهایی مانند مریخ روشن می‌شود. سطح مریخ با تابش مرگ‌بار پرتوهای فرا بنفش سوخته است. اما،‌ برخورد اجرام به سطح آن می‌تو‌اند پناه‌گاه زیرزمینی امنی برای حیات فراهم

قبل از بیگ بنگ چه بوده؟

همواره برای ما این سوال مطرح می شود که قبل از بیگ بنگ چه اتفاقی افتاد؟ پاسخی که معمولا به این سوال داده می شود به این گونه است : قبل از بیگ بنگ چیزی وجود نداشته و بیگ بنگ آغاز همه چیز است. Sean Carroll از فیزیکدانان برجسته، این سوال را اینگونه پاسخ میگوید: ما دقیقا نمی دانیم .
Carroll نیز مانند بسیاری از فیزیکدانان و کیهان شناسان شروع به بررسی امکان وجود زمان قبل از بیگ بنگ و همچنین ارائه ی نظریات جدید درمورد چگونگی شکل گیری جهان کرده است. Carroll نتایج تحقیقات خود را هفته ی گذشته و در اجلاس اتحادیه ی ستاره شناسان امریکایی در Louis, Missouri مطرح کرد. متن زیر خلاصه ای از گفته های Carroll پیرامن شکل گیری جهان است که از زبان خود او نقل قول می شود :
این دوره یک عصر طلایی در روند شکل گیری جهان محسوب میشود، ولی مساله ای که در اینجا مطرح می شود اینست که مدل کنونی که ما از جهان در دست داریم، درک کاملی را از آن ایجاد نمی کند. اول اینکه، در حدود 95% جرم جهان محاسبه نشده است. ظاهرا کیهان شناسان این مشکل را با اختراع انرژی تاریک و ماده ی تاریک حل کرده اند. اما این دلیل نمی شود که چون ما ماده ای را متناسب با داده هایمان یافته ایم، از آینده ی جهان مطلع هستیم.
چیزی که بیشتر ما را شگفت زده می کند، اطلاعاتی است که از فضاپیمای WMAP ( کاوشگر ناهمسانگردی امواج مایکروویو Wilkinson ) در مورد جهان بدست آمده. این فضاپیما امواج پس زمینه ی کیهانی (CMB) یا همان امواج بیگ بنگ را بررسی می کند.
تصویر لحظه ای WMAP از چگونگی شکل اولیه جهان، نشان می دهد که جهان در آغاز، داغ، متراکم ویکنواخت (آنتروپی پایین) بوده است. ما نمی دانیم چرا جهان اینگونه بوده است. جهان ما چندان طبیعی بنظر نمی رسد. بعلاوه، حالت های کم آنتروپی و همچنین شرایط اولیه ی مکانی که بتوانند راه گشای جهانی مشابه جهان ما باشند، کمیاب هستند. اکثر آنها دارای آنتروپی بالاتری هستند نه پایین تر.
اکثر پدیده های شگفت آور منفرد در مورد جهان، آن چیزهایی است که تغییرمی کنند. و تمام آنها در یک مسیر ثابت از گذشته تا آینده در میان جهان رخ می دهند. به این روند، بردار زمان گفته میشود. این بردار زمان از دومین قانون ترمودینامیک بدست می آید. این قانون آنتروپی را بیان می کند و چگونگی حرکت یک سیستم بسته را از نظم به سوی بی نظمی شرح می دهد و یک قانون بنیادی در فیزیک و ستاره شناسی بشمار می رود.
یکی از سوالات مهم در مورد شرایط اولیه ی جهان به این گونه بیان می شود : که چرا در آغاز مقدرا آنتروپی اینقدر کم بوده است؟ Carroll در پاسخ به این پرسش گفت : در لحظات اولیه ی بیگ بنگ ، آنتروپی مسئول بردار زمان بوده است. زندگی ، مرگ ، خاطرات و تمامی حوادث در جریان زمان و نظم موجود رخ می دهند و نمی توانند به عقب باز گردند.
هر زمانی که شما یک تخم مرغ را بشکنید یا یک لیوان شیشه ای آب را رها کنید، شاهد این قانون کیهان شناختی خواهید بود.
بنابراین به عبارت دیگر برای پاسخ به این پرسشها درمورد جهان و بردار زمان، ما نیاز به بررسی آنچه که قبل از بیگ بنگ رخداده خواهیم داشت. اما بدنبال تاریخی از جهان هستیم که برای همگان قابل درک باشد و بدنبال مکانیسمی اساسی برای حل این معما خواهیم بود.
در حال حاضر ما مدل خوبی برای جهان نداریم و نظریات رایج به این پرسش ها پاسخ مناسبی نمی دهند. نسبیت عام پیشبینی می کند که جهان در یک تکینگی آغاز شده. اما نمی تواند هیچ چیز را تا پس از بیگ بنگ توجیه کند. تئوری تورم که دوره ی انبساط سریع جهان را در لحظات اولیه بیگ بنگ مطرح کرده نیز نه تنها کمکی به حل مساله نمی کند. بلکه مساله ی آنتروپی را وخیم تر میسازد. این تئوری، خود نیازمند نظریه ای برای توجیه شراییط اولیه است.
در اینجا مدل های دیگری نیز وجود دارند. اما من مدل جهان های چندگانه ای را که جهان های بچه را خلق می کنند، مناسب تر می دانم. جهان قابل مشاهده ی ما همه ی تاریخ خلقت را در خود ندارد. اگر ما بخشی از multiverse بزرگتری باشیم آنگاه هیچ حالت آنتروپی تعادلی بیشینه ای وجود نخواهد داشت و آنتروپی با آفرینش جهانی مشابه جهان ما ایجاد شده اشت.
تصویر
تحقیقات جدیدی را که من به همراه گروهی از فیزیکدانان بر روی نتایج WMAP انجام داده ام ، نشان می دهند که جهان دارای یک حالت نامتعادل یا یکطرفه است.
اندازه گیری های WMAP نشان می دهند که نوسانات امواج پس زمینه ی کیهانی در یک سوی آسمان در حدود 10% قویتر از سوی دیگر آن است. به عبارت دیگر اگر این نوسانات یک ساختار رها شده را در سرتاسر جهان خالق جهان ما نشان دهند آنگاه جهان در یک سوی خود سنگینتر خواهد بود. فهم بهتر گرانش کوانتومی به درک بهتر این موضوع کمک خواهد کرد. نوسانات کوانتومی می توانند جهان های جدید ی را بوجود آورند. اگر نوسانات گرمایی بتوانند در یک فضای ساکن جهان های بچه را تولید کنند. پس دارای انتروپی و در نتیجه قادر به آفرینش جهان بوده اند.
Carroll بر این نکته تاکید بسیار دارد که هر پژوهشی در این زمینه نیاز به تفکر بسیار دارد. تا کنون هیچ یک از این تحقیقات ثابت نشده اند .

شبح سرگردان يك ابرنواختر قرون وسطائي

 تلسكوپ فضائي هابل نوار شبح مانند يك انفجار ستاره اي را شكار كرد. 

 

مردماني كه در قرون وسطي به آسمان خيره مي شدند حتما يك ستاره در حال انفجار را مشاهده كردند اما مشتاقان مدرن دانش نجوم تصاوير زيباي بقاياي شبح مانند اين انفجار ستاره اي را مي بينند و در دسترس دارند.

  

 

 
تلسكوپ فضائي هابل تصوير نزديكي از بقاياي يك ابر نو اختر كه در تاريخ يك مارس 1006 در كهكشان راه شيري منفجر شد را شكار كرد. اين انفجار يكي از درخشان ترين آنها است كه در تاريخ ثبت شده است.

 

در واقع اين بقاباي زيبا بخشي از موج ضربه ناشي از اين انفجار ستاره اي مي باشد كه هنوز با سرعتي معادل ده ميليون كيلومتر در ساعت حال حركت و گسترش است.

 

تصويري كه هابل از اين شبح شكار كرده از نوع تركيبي و با استفاده از نور مرئي است كه توسط اتمهاي هيدروژن موجود در بقايا گسيل شده است. قسمتهاي روشن اين نوار مارپيچ لبه هاي اين موج ضربه هستند كه بطور مستقيم با خط ديد ما برخورد مي كند.

 

اين بقاياي انفجار ستاره اي در نور مرئي كم رنگ است اما ستاره شناسان تصاوير خيره كننده اي در بخش پرتو ايكس طيف تهيه كرده اند.        



 منبع  Discovery News
 از مجموعه   کیهانشناسی